Жусипбек Аймауитов қишлоғи жойлашган ҳудуд бир вақтлар "Жосали" деб номланган. Жоса — қизғиш-сариқ рангли тупроқ. Бу шунингдек, темир ёки қўрғошиннинг баъзи оксид ҳосилаларини ўз ичига олган пигментлар гуруҳининг умумий номидир. Ҳудуддаги тупроқ қизғиш-сариқ ранги туфайли Жосали деб номланган. Илгари бу ҳудудда инглизлар томонидан қазиб олинган кўмир, олтин, кумуш ва молибден конлари бўлган. Маълумки, инглизлар маҳаллий аҳолидан ишчи сифатида фойдаланганлар. Конлар бўйлаб кўплаб қозоқ қишлоқлари жойлашган эди. Уларнинг барчаси Қизилтау большевикларига тегишли аҳоли пунктлари ҳисобланган. Кондан Павлодар вилоятидаги замонавий Ақсу шаҳрига темир йўл қурилган ва руда у ердаги портга ташилган.
Баянаул маҳаллий тарихчиси Рамазан Нурғалиевнинг сўзларига кўра, ўша пайтда пайдо бўлган ишчилар посёлкаси "Кўмир" деб номланган. Қишлоқ яқинидаги тепаликда инглизлар оддий тошлардан сув минораси қуришган. 3-4 қаватли уйнинг баландлигидаги бино ажойиб геометрик аниқлик билан қурилган. Қанча йил ўтганига қарамай, бирорта ҳам тош жойидан силжимаган.
Маҳаллий тарихчиларнинг сўзларига кўра, сув минораси қурилганига бир ярим аср бўлди. Совет даврида минора тўлиқ ишлаётган ва маҳаллий колхозни ичимлик суви билан таъминлаган. Бинонинг томидаги қанотли бетон плиталар ҳали ҳам асл шаклини сақлаб қолгани, бузилмасдан қолгани ҳам ажабланарли. Ёшига қарамай, бино бузилмаган. Бундан ташқари, инглизлар кўмир билан ишлайдиган электр станциясини ҳам қуришган. Унинг ёруғлиги нафақат ишчилар қишлоғига, балки кўмир конларига ҳам етказилган. Бу бинонинг фақат харобалари сақланиб қолган.
Эслатиб ўтамиз, Павлодардаги машҳур Майра қўшиқ айтган уйнинг тарихи ҳақида ёзган эдик.